In het dominante discours ligt de focus op puur biologische veiligheid, waarvoor alles moet wijken. In de media lijkt soms een opbodpolitiek aan de gang, wie eerst kan scoren met het slechtste nieuws of wie de meest alarmistische viroloog aan het woord kan laten.

https://www.knack.be/nieuws/gezondheid/emoties-zijn-ook-biologie-de-scheiding-fysieke-en-mentale-gezondheid-houdt-geen-steek/article-opinion-1698847.html

Maatregelen werden altijd gelegitimeerd vanuit ‘de wetenschap’, alsof daarmee de kous af is. Maar wetenschap is niet onfeilbaar en aan ‘voortschrijdend inzicht’ onderworpen. Experts, met alle respect, zijn ook maar mensen.

Gevestigde wetenschappers hebben de neiging zich als hogepriesters te gedragen, kerels die precies weten wat werkt en wat niet. (…)

Sydney Brenner

Moleculair bioloog en Nobelprijswinnaar

Ook zijn collega-Nobelprijswinnaar geneeskunde Paul Nurse pleit voor een inclusief mensbeeld en dus ook interactie met de geesteswetenschappen (zoals psychologie).

De cel is de basis van het leven, legt professor Nurse uit. In de menselijke biologie staat niets op zichzelf, geen enkele cel in het lichaam is onafhankelijk. Mensen staan niet boven de natuur maar maken er integraal deel van uit. ‘Alles wat leeft is één grote familie.’ Ook de virussen, schimmels en bacteriën die ons lichaam ‘koloniseren’ maar het tegelijk in evenwicht proberen te houden, horen daarbij. We moeten er dus ook leren mee samenleven. ‘Alle onderdelen van het levende lichaam staan in dienst van het geheel en het geheel in dienst van de delen.’

Als er iets misloopt, moeten we dus niet enkel kijken naar de ziekteverwekker – in casu het virus – maar ook naar de omgeving die de infectie mogelijk maakt. Niet de degeneratie van cellen op zich is de oorzaak van ziekte, maar het onvoldoende of niet meer functioneren van het immuunsysteem, om welke reden dan ook.

In de eerste maanden van de pandemie bleken harde maatregelen voor de bevolking perfect acceptabel als ze goed uitgelegd worden, de noodtoestand niet te lang aansleept en er een uitzicht is. Vandaag heeft een groot deel van de bevolking het opgegeven. Er is coronamoeheid en virilogenmoeheid.

Zowel de toestanden in de woonzorgcentra als de vereenzaamde en radeloze jongeren komen in beeld.

‘Scholen sluiten kost ook levens’, zo reageerde onderwijsexpert Wouter Duyck op de zware druk van experts en media om scholen te sluiten en zo een derde golf te voorkomen. ‘Indien men de gevolgen op lange termijn bekijkt, op basis van beschikbare data, komt men uit bij een drama groter dan wat het virus zelf zou aanrichten’, waarschuwt hij. De kosten voor de maatschappij, de optelsom van verloren levensjaren van kinderen, zijn nauwelijks te overzien.

Veel mensen belanden in een crisis waarbij ze niet meer zien hoe en waar de ellende stopt.

Emoties zijn ook biologie, alles heeft invloed op elkaar, want brein, autonoom zenuwstelsel en immuunsysteem zijn met elkaar verbonden. Negatieve gevoelens, angst, depressiviteit en stress horen bij het leven, maar indien ze chronisch worden, ondermijnen ze de immuniteit.

Daarbij komt dat moedeloze, eenzame en angstige mensen de neiging hebben te vluchten in troostvoeding en -drank of bij de pakken blijven zitten, wat zich op termijn zal wreken.

Contactberoepen en de horeca zorgen voor zuurstof in de samenleving en hebben een positieve invloed op de geestelijke gezondheid en immuniteit.

Het vaak betuttelende en neerbuigende spreken over psychosociale en mentale gezondheid is niet langer aanvaardbaar.

Deel deze informatie